Back from sweet Salone
We zijn weer veilig thuis. De terugweg liep iets anders dan gepland. We hadden 50 minuten overstaptijd op Casablanca, we zagen er al wat tegenop want dat is best wel weinig, maar op Freetown (Lungi) ging het al mis: bijna 3 uur vertraging. Die vlucht in Marokko haalden we dus overduidelijk niet meer.
De eerstvolgende vlucht zou pas de volgende ochtend gaan. We kregen dus een hotel toegewezen in Casablanca, zijn lekker door Casablanca wezen zwerven, hebben daar de op 1 na grootste moskee ter wereld gezien, de Hassan II. Wat een ontzettend groot gebouw. Knap staaltje architectuur ook.
Eigenlijk was het wel lekker, zo’n dagje extra. Nu konden we lekker acclimatiseren: niet meer bouwen en kinderwerk of douchen met regenwater maar lekker relaxed toerist spelen in een behoorlijk goed hotel.
Wel is het dan de volgende ochtend vervelend om weer in het vliegtuig te zitten, maar je komt thuis wel veel uitgeruster aan.
In het vliegtuig zagen een aantal mensen van de groep onze bagage buiten het vliegtuig en het leek er op dat we bijna zouden opstijgen. Even navraag gedaan of men nog bezig was met het inladen van de bagage, dat bleek niet zo te zijn. "Maar onze bagage staat nog buiten! We kunnen het vanaf hier zien staan." Het bagageruim bleek vol te zitten en onze bagage kon niet meer mee.
Vanmorgen had Evert een telefoontje van Schiphol: zijn bagage kon diezelfde dag nog naar Schipluiden worden gebracht. Maar aangezien we nu in Zwolle zitten heeft Evert het liever hier. Dat was ook geen probleem, maar dan werd het een dag later. Dikke prima vonden wij (Dikke prima is het woord dat de afgelopen 3 weken toch wel heel regelmatig voorbij is gekomen).
Vanmiddag had ik een telefoontje van mijn moeder: er was 1 tas bagage van mij binnen gekomen. Was dat genoeg? Ja, dat was genoeg. Fijn dat dat zo snel kon!
Ja, en nu weer verder met het Neerlansche leven: Evert mag morgen weer aan de bak bij Ruud – zijn werkgever – en ik dinsdag weer bij OPG.
We hebben een goede drie weken gehad. Foto’s zullen nog volgen, mijn imagetank zat ook in mijn ruimbagage en daar had ik de foto’s op opgeslagen. Zodra ik ze heb uitgezocht zal ik ze op www.picasaweb.com/lyannewilts zetten. Ik zal het even laten weten tegen die tijd.
Op het weblog ga ik niet vertellen wat we de afgelopen 3 weken hebben gedaan, dat is schromelijk veel van het goede. Als je graag wat wilt weten, zeg het dan even
Groet,
Abrahim en Abibatu (onze Sierra Leoonse namen)
